Φταις και ΕΣΥ!
Γράφει ο ΔιονÏσης Κοσκινάς, ΦιλÏŒλογος-ΙστορικÏŒς.
Είναι χαρακτηριστικÏŒ ιδίωμα των λαÏŽν και των κοινωνιÏŽν να μεταθÎτουν τις ευθÏνες της αποτυχίας στις εκάστοτε κυβερνήσεις, λησμονÏŽντας ÏŒμως ÏŒτι ÏŒλοι ÏŒσοι εξουσίασαν τοÏτο τον τÏŒπο απÏŒ την μεταπολίτευση και Îπειτα, ήταν νÏŒμιμα εκλεγμÎνοι απÏŒ τους ίδιους τους πολίτες, Îτσι εξάγεται αβίαστα το συμπÎρασμα πως συνυπεÏθυνοι ÏŒλων των δεινÏŽν του κράτους ,στον βαθμÏŒ που αναλογεί στον καθÎνα βÎβαια, είμαστε ÏŒλοι.
Άλλωστε η νοοτροπία του νεοÎλληνα δεν προήλθε απÏŒ <<παρθενογÎνεση>>, αλλά χτίστηκε σταδιακά πάνω σε σαθρά θεμÎλια απÏŒ την εποχή της δημιουργίας του νεοελληνικοÏ κράτους.
Ήταν τÏŒτε που τιμωροÏσαμε τους πρωτεργάτες της απελευθÎρωσης του Îθνους, εξυπηρετÏŽντας προσωπικά και ξενικά συμφÎροντα. Ήταν τÏŒτε που δομήθηκε η ευνοιοκρατία και διατρανÏŽθηκαν οι πελατειακÎς σχÎσεις πολιτÏŽν και κομμάτων και εν τÎλει ήταν τÏŒτε που δημιουργήθηκε μια Ελλάδα που κÏριος στÏŒχος των ανθρÏŽπων της δεν ήταν η κοινωνική ευδαιμονία αλλά η ατομική ευημερία.
Αυτή λοιπÏŒν η Ελλάδα δεν άλλαξε επί της ουσίας ποτÎ και δεν επηρεάστηκε οÏτε απÏŒ εκείνες τις στιγμÎς μεγαλείου, θάρρους και εθνικής αυταπάρνησης που επÎδειξε στον ΜακεδονικÏŒ αγÏŽνα, στους ΒαλκανικοÏς πολÎμους και στα βουνά της Πίνδου, γιατί πάντα υπήρχε στις συνειδήσεις των κατοίκων της η αρχομανία και η ανάγκη επίδειξης του ΄΄εγώ΄΄.
ΔυστυχÏŽς ο ραγιαδισμÏŒς των χρÏŒνων της τουρκοκρατίας μπορεί να μην επÎδρασε καταλυτικά, ÏŽστε να ξεχάσουμε τις ρίζες, τον πολιτισμÏŒ και την γλÏŽσσα μας, αλλά αλλοίωσε τον αρχαιοελληνικÏŒ τρÏŒπο σκÎψης και ζωής μας. ÎŒλα αυτά που μεταλαμπάδευε ο Πλάτωνας και ο ΑριστοτÎλης της αρχαίας Ελλάδας Îμοιαζαν ξεφτισμÎνα και άγνωστα στον <<γραικÏŒ>> της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και ÏŒταν είχε φτάσει η στιγμή να δημιουργήσουμε Îνα ανεξάρτητο και αυτÏŒνομο κράτος δεν γνωρίζαμε τον τρÏŒπο. ΑυτÏŒ εκμεταλλεÏτηκαν, ÏŒσοι επιβουλεÏτηκαν την ηγεμονία της Ελλάδας και κατάφεραν να μας ελÎγχουν μÎχρι και σήμερα, διÏŒτι ο Îλεγχος ενÏŒς κράτους και η δεσποτική συμπεριφορά απÎναντι στους πολίτες του είναι εμφανÏŽς πιο εÏκολος ÏŒταν βασιλεÏει η άγνοια και η αμάθεια.
Έτσι γαλουχήθηκαν γενεÎς Ελλήνων και ερχÏŒμενοι στη σημερινή εποχή μποροÏμε να διακρίνουμε ολοφάνερα πως η τωρινή κοινωνία είναι ο καθρÎπτης και η συνÎχεια παλιÏŒτερων κοινωνιÏŽν. ΒÎβαιο αυτÏŒ, δεν αποτελεί δικαιολογία για τον σÏγχρονο Έλληνα, γιατί γνÏŽριζε ÏŒτι οι παθογÎνειες του ελληνικοÏ κράτους κάποτε θα οδηγοÏσαν στην καταστροφή, αλλά αδιαφοροÏσε και αποσκοποÏσε στον προσωπικÏŒ ωφελιμισμÏŒ.
Φταις και εσÏ λοιπÏŒν σÏγχρονε νεοÎλληνα, που δημιουργοÏσες εν γνÏŽσει σου χρÎη στην εφορία, πλουτίζοντας παράνομα, φταις και εσÏ σÏγχρονε νεοÎλληνα που αποσποÏσες θÎσεις σε δημÏŒσιους φορείς, χωρίς να Îχεις τα απαραίτητα προσÏŒντα, δεχÏŒμενος την εÏνοια καιροσκÏŒπων που αργÏŒτερα ψήφιζες και τÎλος φταις και εσÏ σÏγχρονε νεοÎλληνα που ο τρÏŒπος λειτουργίας σου τÏŒσα χρÏŒνια παρÎδωσε στα παιδιά σου μια κομματιασμÎνη Ελλάδα.
ΒÎβαια ευθÏνες δεν Îχουν μÏŒνο οι παλιÏŒτερες γενιÎς αλλά και οι σημερινοί νÎοι που αναγκάστηκαν να περιφÎρονται σαν ζητιάνοι Îξω απÏŒ βουλευτικά γραφεία, παρακαλÏŽντας για εργασία και που μÎνουν αμÎτοχοι και δÎχονται μοιρολατρικά την ζωή που άλλοι τους ÏŒρισαν να ζουν. ΔιÏŒτι η αδιαφορία για τα πολιτικά δρÏŽμενα ισοδυναμεί με παραίτηση και αποδοχή της χαλεπής αυτής κατάστασης.
Φυσικά με ÏŒλα τα παραπάνω γραφÏŒμενα, δεν επιθυμÏŽ να αποδιÏŽξω τις ευθÏνες των πολιτικÏŽν. Είναι οι κÏριοι υπαίτιοι ÏŒλης αυτής της μιζÎριας και της οικονομικής ανÎχειας στην οποία Îχουμε περιÎλθει, αλλά ÏŒλοι ÏŒσοι συντηρήσαν αυτή την κατάσταση τÏŒσα χρÏŒνια, θα πρÎπει να αναλογιστοÏν τις πρακτικÎς τους. ΠρακτικÎς που οδήγησαν στην οπαδοποίηση των κομμάτων και στην Îλλειψη κοινής λογικής.
Ως επιστÎγασμα, μποροÏμε να τονίσουμε πως αυτή η σχÎση πολιτÏŽν και εξουσίας μοιάζει με ατÎρμονα κÏκλο, που ακÏŒμα και τÏŽρα δεν φαίνεται να κλείνει, γιατί ÏŒσο αποδεχÏŒμαστε την εÏνοια και ψηφίζουμε με την συγκεκριμÎνη λογική, τÏŒσο θα εκλÎγονται ανίκανοι και λίγοι πολιτικοί.
