Το «κλειδί» στην απώλεια βάÏους είναι οι ποιοτικÎÏ‚ Ï„ÏοφÎÏ‚
Τα βιβλία που υπÏŒσχονται ÏŒτι θα σας αποκαλÏψουν τον τρÏŒπο, μÎσα απÏŒ τις σελίδες τους, για να ξεφορτωθείτε μια για πάντα τα περιττά σας κιλά, εξακολουθοÏν να βρίσκονται στις λίστες των μπεστ σÎλερ.
Ένα σημεÎ¯ο «κλειδί» στο οποίο αναφÎρονται τα περισσÏŒτερα βιβλία διατροφής και δίαιτας απÏŒ τη δεκαετία του 1970, είναι η αναλογία λιπαρÏŽν, υδατανθράκων και πρωτεÏŠνÏŽν.
Τα τελευταία χρÏŒνια, τα βιβλία αυτά Îχουν αρχίσει να κάνουν μια «στροφή». ΠαραμÎνουν πιστά στο ίδιο προφίλ συνδυασμÏŽν θρεπτικÏŽν συστατικÏŽν, ωστÏŒσο δίνουν ιδιαίτερη βαρÏτητα και Îμφαση στο τι πρÎπει να αποφεÏγει κανείς: κρÎας, δημητριακά ή ζάχαρη.
ΑκÏŒμη, τονίζουν πÏŽς συγκεκριμÎνες τροφÎς επηρεάζουν ορισμÎνες λειτουργίες του οργανισμοÏ και το μεταβολισμÏŒ, τα οποία σχετίζονται άμεσα με την απÏŽλεια και πρÏŒσληψη βάρους.
Στις αρχÎς του 20ου αιÏŽνα μετροÏσαμε τις θερμίδες, προκειμÎνου να διαχειριστοÏμε το βάρος μας, γράφει ο καθηγητής Gyorgy Scrinis απÏŒ το πανεπιστήμιο της ΜελβοÏρνης και συγγραφÎας του βιβλίου «Nutritionism: The Science and Politics of Dietary Advice».
Η εξίσωση ήταν «προσλαμβάνουσες θερμίδες» με «θερμίδες που καταναλÏŽνονται». ΩστÏŒσο, η «ισορροπÎ¯α» αυτή δεν ελάμβανε υπÏŒψιν τις εσωτερικÎς διαδικασίες και λειτουργίες του οργανισμοÏ, ή τη διατροφική σÏνθεση των τροφίμων πÎρα απÏŒ τη θερμιδική τους αξία.
Στις δεκαετίες του 1960-1990 επικρατοÏσε η εποχή των «καλÏŽν και κακÏŽν τροφίμων». Υπήρχαν πολλά «αρνητικά μηνÏματα», για το ποιες τροφÎς ήταν κακÎς, ποιες Îπρεπε να αποφεÏγει κανείς, καθÏŽς και τους κινδÏνους που σχετίζονταν με την κατανάλωσή τους. Ο φÏŒβος των λιπαρÏŽν άρχισε να κατακτά το χÏŽρο της διατροφής. Μάλιστα, το 1993 ο Dr. Dean Ornish κυκλοφÏŒρησε το βιβλÎ¯ο «Eat More, Weigh Less», στο οποίο ισχυριζÏŒταν ÏŒτι ÏŒταν κανείς τρÏŽει λιπαρά γίνεται χοντρÏŒς, ακÏŒμη κι αν η συνολική ποσÏŒτητα των θερμίδων που καταναλÏŽνει είναι μικρÏŒτερη.
ΑκολοÏθησε η διάσημη πλÎον δίαιτα του Dr. Atkins για τη χαμηλή σε υδατάνθρακες διατροφή, σÏμφωνα με την οποία οι υδατάνθρακες είναι τα κÏρια συστατικά –αν ÏŒχι τα μοναδικά- που προκαλοÏν την αÏξηση του βάρους, επειδή αυξάνουν τα επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης στο αίμα.
Ο γάλλος γιατρÏŒς Pierre Dukan, με τη δίαιτά του (υψηλή κατανάλωση πρωτεÏŠνÏŽν, χαμηλή κατανάλωση υδατανθράκων), ισχυρίζεται ÏŒτι οι πρωτεÎνες είναι τα θρεπτικά συστατικά που το σÏŽμα πρÎπει να δουλÎψει περισσÏŒτερο για να τα χωνÎψει.
ΑπÏŒ τη δεκαετία του 1990 και Îπειτα, παρατηρήθηκε μια ακÏŒμη στροφή, αυτή τη φορά προς τα ωφÎλιμα συστατικά, ÏŒπως για παράδειγμα τα ωμÎγα-3 λιπαρά οξÎα, η βιταμίνη D, τα προβιοτικά, τα αντιοξειδωτικά κ.ά., μειÏŽνοντας παράληλα την επίδραση των «κακÏŽν συστατικÏŽν».
Άρχισαν ακÏŒμη να εμφανίζονται τα λεγÏŒμενα «λειτουργικά τρÏŒφιμα». Για παράδειγμα, γιαοÏρτια με «καλά βακτήρια», μαργαρίνες που μειÏŽνουν την απορρÏŒφηση χοληστερÏŒλης στο αίμα.
Το τελευταÎ¯ο «κÏμα» βιβλίων δίαιτας και απÏŽλειας βάρους αναφÎρονται στον τρÏŒπο με τον οποίο η κατανάλωση συγκεκριμÎνων συστατικÏŽν και τροφίμων επηρεάζει το σÏŽμα μας, τον τρÏŒπο με τον οποίο τα κÏτταρα αποθηκεÏουν λίπος ή ελÎγχουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και το αίσθημα του κορεσμοÏ. ΚοινÏŒ χαρακτηριστικÏŒ αυτÏŽν είναι η Îμφαση που δίνουν στις ορμÏŒνες που ρυθμίζουν τις σωματικÎς αυτÎς λειτουργίες, ÏŒπως η ινσουλίνη και η λεπτίνη.
Οι δίαιτες χαμηλοÏ γλυκαιμικοÏ δείκτη εστιάζουν στο πÏŽς συγκεκριμÎνες τροφÎς αυξάνουν τα επίπεδα γλυκÏŒζης στο αίμα πÏŽς μπορεί να μετρήσει κανείς τα επίπεδα της ινσουλίνης.
ΑκÏŒμη, υπάρχουν κι εκείνα που υποστηρίζουν ÏŒτι η ζάχαρη είναι ο κÏριος «φταίχτης» στην «επιδημία παχυσαρκίας» που παρατηρείται στις μÎρες μας.
ΩστÏŒσο, υποστηρίζει ο Scrinis, με το να «κατηγορεί» κανείς απλά τη ζάχαρη για μια σειρά μεταβολικÏŽν διαταραχÏŽν, αγνοεί την Ïπαρξη άλλων τÏŒσων κατεργασμÎνων τροφÏŽν, (ÏŒπως τα trans-λιπαρά), χημικά τροποποιημÎνων, συνθετικÏŽν γλυκαντικÏŽν και πρÏŒσθετων.
ÎŒλα αυτά τα βιβλία ισχυρίζονται ÏŒτι Îχουν «ανακαλÏψει» το μυστικÏŒ που κρÏβεται πίσω απÏŒ την εγγυημÎνη απÏŽλεια βάρος και ποιους συνδυασμοÏς τροφίμων (μÎχρι και πÏŒτε) πρÎπει να καταναλÏŽνει κανείς.
Κι ÏŒμως παρά τις ÏŒποιες διαφωνίες Îχουν μεταξÏ τους, Îχουν ÏŒλα Îνα κοινÏŒ στοιχείο.
ΠροωθοÏν την κατανάλωση μη επεξεργασμÎνων τροφÏŽν, προτείνοντας στους αναγνÏŽστες τους να μειÏŽσουν την κατανάλωση τροφίμων χαμηλής ποιÏŒτητας, καθÏŽς επίσης και των γλυκÏŽν και αναψυκτικÏŽν.
ΕπομÎνως, καταλήγει το άρθρο, θα μποροÏσε να πει κανείς ÏŒτι δε χρειάζεται να «τρελαίνεται» με ÏŒλες αυτÎς τις δίαιτες που κυκλοφοροÏν και που υπÏŒσχονται «θαÏματα», αλλά ÏŒτι το μÏŒνο που χρειάζεται να κάνει είναι να επιλÎξει Îνα ισορροπημÎνο διατροφικÏŒ πρÏŒγραμμα απÏŒ ποιοτικÎς τροφÎς.
medicalnews.gr
