Το Ï€Î¿Î»Ï Î±Î»Î¬Ï„Î¹ και η πολλή ζάχαÏη αιχμαλωτίζουν τον εγκÎφαλο
«Κανείς δεν μπορεί να φάει μÏŒνο Îνα», υποστήριζε μια διαφήμιση για πατατάκια. ΣÏμφωνα με τον David Α. Κessler, πρÏŽην επικεφαλής του ΟργανισμοÏ Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, δεν είναι απλά διαφημιστικÏŒ τρικ αλλά πραγματικÏŒτητα.
Εξαιρετικά νÏŒστιμα φαγητάόσα περιÎχουν μεγάλες ποσÏŒτητες λίπους, ζάχαρης και αλατιοÏ- διεγείρουν τον εγκÎφαλο να εκκρίνει ντοπαμίνη, η οποία συνδÎεται με το κÎντρο ευχαρίστησής του και η ευεξία που προκαλοÏν τα καθιστά «ακαταμάχητα».
Μάλιστα κάποιες φορÎς κατά τον Κessler ο εγκÎφαλος εθίζεται τÏŒσο, που ενεργοποιείται ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνης απλÏŽς και μÏŒνο στη θÎα ενÏŒς μπισκÏŒτου ή ενÏŒς καταστήματος φαστ φουντ και η επιθυμία για φαγητÏŒ γίνεται ολοÎνα και πιο Îντονη.
Για τον διαιτολÏŒγο-διατροφολÏŒγο κ. Παρασκευά Παπαχρήστο «είναι μια κατάσταση που δÏσκολα θα μποροÏσαμε να τη χαρακτηρίσουμε εθισμÏŒ, ωστÏŒσο το πολÏ αλάτι και η πολλή ζάχαρη προκαλοÏν ευεξία και φυσικά ο άνθρωπος ξανατρÏŽει». ΠροσθÎτει δε ÏŒτι «οι μεγάλες ποσÏŒτητες είναι υπεÏθυνες και για τη γρήγορη εμφάνιση αυτοÏ του αισθήματος, πράγμα που καθιστά ακÏŒμη πιο δελεαστικÏŒ το φαγητÏŒ που τις περιÎχει».
Γονιδιακή «μνήμη»
Ο κ. Βλάσης ΓκÎργκης, καθηγητής στο Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων του ΤΕΙ ΑθηνÏŽν, επισημαίνει ÏŒτι «ενÏŽ ÏŒντως κάποιες τροφÎς περιÎχουν χημικÎς ουσίες ή φυσικοÏς ενισχυτÎς που ενεργοποιοÏν το μονοπάτι ανταμοιβής του εγκεφάλου και θεωρητικά μποροÏν να γίνουν ακαταμάχητες, χωράει πολλή συζήτηση το αν αυτή η “εξάρτηση” δÏναται να φτάσει στο σημείο να ενεργοποιείται η ντοπαμίνη στη θÎα και μÏŒνο ενÏŒς φαστ-φουντ».
ΣυμπληρÏŽνει δε ÏŒτι «αν και είναι αποδεδειγμÎνο ÏŒτι τα γονίδιά μας Îχουν “μνήμη” για τη ζάχαρη και τα λίπη, ο κάθε άνθρωπος ανταποκρίνεται διαφορετικά στο κάθε τρÏŒφιμο».
Μεγάλη παγίδα
Για τον κ. ΓκÎργκη, η βιομηχανία των τροφίμων γνωρίζει και εκμεταλλεÏεται την «πληρÏŒτητα» που μπορεί να προκαλοÏν κάποια συστατικά προκειμÎνου να δημιουργεί δελεαστικά προÏŠÏŒντα.
ΣÏμφωνα δε με τον κ. Παπαχρήστο, η λεγÏŒμενη «κρυφή» ζάχαρη και το «κρυφÏŒ» αλάτι είναι γνωστÏŒ τρικ της βιομηχανίας, «ειδικά στα υποθερμιδικά τρÏŒφιμα- που προτιμά ο καταναλωτής για δίαιτα- ÏŽστε να βελτιÏŽσουν τη γεÏση και να τα καταστήσουν επιθυμητά.
Αρκεί να σκεφτείτε ÏŒτι Îνα τυρί με χαμηλά λιπαρά Îχει διπλάσια ποσÏŒτητα αλατιοÏ απÏŒ τη φÎτα για να είναι νÏŒστιμο. Ή τα πατατάκια με ελαιÏŒλαδο, τα οποία περιÎχουν επίσης διπλάσια ποσÏŒτητα αλατιοÏ», αναφÎρει. Και, φυσικά, εδÏŽ υποστηρίζει ÏŒτι κρÏβεται και η μεγάλη παγίδα: «Οι καταναλωτÎς θεωροÏν ÏŒτι αγοράζουν κάτι υγιεινÏŒ, αλλά στην ουσία δεν είναι».
Τα μυστικά της ετικÎτας
O κ. Παπαχρήστος σημειÏŽνει ÏŒτι ο κυριÏŒτερος τρÏŒπος να προστατευθοÏν οι καταναλωτÎς- αν δεν μποροÏν να αποφÏγουν τα βιομηχανοποιημÎνα τρÏŒφιμα- είναι να ελÎγχουν τις ετικÎτες. «Να μην εστιάζουμε μÏŒνο στη διατροφική αξία αλλά να ελÎγχουμε τα GDΑ΄s, δηλαδή τις ειδικÎς επισημάνσεις που αναφÎρουν για θερμίδες, πρωτεÎνες, υδατάνθρακες, σάκχαρα, λιπαρά, κορεσμÎνα λιπαρά, νάτριο- αλάτι και φυτικÎς ίνες που περιÎχει το φαγητÏŒ ανά μερίδα.
ΒÎβαια και εδÏŽ υπάρχουν κάποια τρικ που αφοροÏν τα συστατικά που «εθίζουν» το ανθρÏŽπινο μυαλÏŒ. «ÎŒσο μεγαλÏτερη περιεκτικÏŒτητα ενÏŒς συστατικοÏ τÏŒσο πιο πάνω στην ετικÎτα πρÎπει να βρίσκεται. Το κυριÏŒτερο κÏŒλπο γίνεται με την “κρυφή” ζάχαρη, αφοÏ ναι μεν η συνολική περιεκτικÏŒτητα είναι μεγάλη αλλά οι εταιρείες τροφίμων χρησιμοποιοÏν 5 ή 6 διαφορετικοÏς τÏπους σακχάρων και Îτσι η ζάχαρη μπαίνει πολÏ πιο χαμηλά στην ετικÎτα».
Πηγή:tanea.gr
